• Kategoria: Archiwum
  • Data:

Spać czy nie spać z dzieckiem – oto jest pytanie

Jednej sprawdzonej recepty jak rozwikłać ten dylemat nie ma. Ważna jest elastyczność rodziców, ich potrzeby, potrzeby dziecka oraz wizja rodziców, w jaką stronę ich rodzicielstwo zmierza.

Parę lat temu, gdy w Polsce nie mówiło się jeszcze w takim wymiarze jak obecnie, o rodzicielstwie bliskości, można było zdać się jedynie na własną intuicję, doświadczenie życiowe oraz teorią dotyczącą przywiązania.

Doświadczenie życiowe można rozumieć wieloaspektowo. Można odnieść do pokolenia naszych prababć, babć czy mam. Można również wzbogacić myślenie o rodzicielstwie również o wymiar międzykulturowy. Rodziny afrykańskie, wielopokoleniowe śpią razem, w jednej chacie, niejednokrotnie w jednym łóżku. Dzieci wychowują się wspólnie, noszone w barwnych chustach, w skórach, na ręku,  uczestniczą niemal we wszystkich aspektach życia społecznego. Przytroczone do matek piją mleko, śpią, są kołysane i kojone. Matki dbają o swoje dzieci najlepiej jak potrafią, mimo, że często inaczej niż matki europejskie. Ssaki nie odsyłają swoich dzieci do odrębnych, wyposażonych w babyphone, norek. Śpią wspólnie, czuwając, dotykając się, karmiąc. My, ludzie jesteśmy ssakami więc może warto zadać sobie pytanie czego potrzebują nasze dzieci najbardziej i jaki sposób można ich potrzeby zaspokoić.

Istotne więc wydaje się postawienie pytania w jaki sposób wychowywać dzieci. Co chcemy sobie i własnym dzieciom ofiarować, z jakich przekazów warto skorzystać, a które chcemy odrzucić.

Spanie razem z dzieckiem może być jednym z elementów wpływających na kształtowanie przywiązania rozumianego jako więź między rodzicami a dzieckiem. Niemowlę wysyła sygnały do otocznia, mające na celu zaspokojenie własnych potrzeb w tym potrzeby bliskości. Odczytanie sygnałów przez rodzica, szybkość jego reakcji wpływa na kształtowanie się określonego wzorca przywiązania. Ważnym, z tego punktu widzenia jest wpływ bliskości fizycznej, kontaktu fizycznego, dotyku, na rozwój emocjonalny dziecka.  Dziecko jak każdy ssak potrzebuje dotyku, karmienia piersią, bycia z rodzicami, pieszczot, uwagi. Tylko drugi człowiek może zapewnić przeżycie, tylko od drugiego człowieka zależy jakość bycia i przeżywania dziecka. Ramiona rodziców ich obecność, zapach, dotyk zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa, zaspakajają tą jedną z elementarnych potrzeb. Spanie razem jest miłe i wygodne. Daje szczęście i zadowolenie. Jest również elementem budowania więzi.

Wspólne spanie możne realizować na wiele sposobów. Może to być wspólne spanie, we wspólnym łóżku. Może ono odbywać się ono poprzez wstawienie łóżeczka dziecka do sypialni. Gdy dziecko płacze w nocy, rodzic może przenieść się niego na resztę lub część nocy. Form wspólnego spania może być wiele, jednak należy pamiętać o tym, że nie powinno się spać z dzieckiem, gdy się pali papierosy, piło alkohol, zażywało leki nasenne, narkotyki, lub inne silne leki, jest się w stanie skrajnego zmęczenia, które uniemożliwia zauważenie i zaspokojenie potrzeb dziecka.

Pozwalanie dziecku na płacz w celu nauczenia go samodzielnego spania może powodować to, iż dziecko będzie czuło się odrzucane, samotne. Brak reakcji na płacz powoduje, że dziecko nie otrzymuje odpowiedzi na swoje wołania, na swoje potrzeby. Dziecko rodzi się zdolne do odczuwania potrzeb, w gotowości do odczuwania emocji. Brak reakcji na wołanie, płacz prowadzi na wyuczenia bezradności ponieważ na podejmowane przez dziecko wysiłki nie ma żadnej odpowiedzi. Pozostawione sobie samo, w końcu przestaje płakać, przestaje płakać ze zmęczenia, z bezradności. Szybkie reagowanie rodziców w sytuacji płaczu dziecka pokazuje, że dzieci szybciej uczą się uspokajać same, ponieważ widzą, że ich potrzeby emocjonalne są zauważane, że one same jako osoby są zauważone. Dzieci doświadczają wówczas, że są ważne, że to co odczuwają jest dla rodziców ważne, choć czasem niełatwe.

Istotne jest, że potrzeby rodziców w zakresie snu nie powinny być w kolizji z potrzebami emocjonalnymi dzieci. Pojawienie się dziecka zmienia układ w rodzinie, istotnym więc jest również uwzględnianie potrzeb nowego jej członka (biorąc pod uwagę fakt, że dziecko jest całkowicie zależne od rodziców).

Agnieszka Lorek-Groniewska
autorka jest ekspertką serwisu SzukamTerapeuty.pl
profil autorki: https://szukamterapeuty.pl/profil/agnieszka-lorek-groniewska
[box title=”” border_width=”1″ border_color=”#dd3333″ border_style=”dotted” icon=”gittip” icon_style=”border” icon_shape=”circle” align=”left”]szukamterapeutySzukamterapeuty.pl to nowoczesny portal, umożliwiający znalezienie skutecznej pomocy psychoterapeutycznej w całej Polsce. W bazie znajdują się jedynie dyplomowani lub certyfikowani specjaliści. Portal umożliwia szybki wybór specjalisty, który najbardziej odpowiada wymaganiom osoby poszukującej pomocy (uwzględniając takie czynniki jak: miasto, podejście teoretyczne, formę i rodzaj terapii, płeć terapeuty). Dla osób poszukujących rzetelnej wiedzy na temat psychoterapii, w bazie wiedzy znajdują się przejrzyste i praktyczne informacje i odpowiedzi na najważniejsze pytania.

http://www.szukamterapeuty.pl
Polub na FB: https://www.facebook.com/szukamterapeuty[/box]

10 sprawdzonych sposobów, jak wspomóc dziecko w nauce programowania - pobierz darmowy ebook

POLECAMY