• Kategoria: Archiwum
  • Data:

Zadania szkoły – interwencja i profilaktyka (część 2)

Jak rozmawiać z nastolatkiem w szkole, na temat wykorzystania seksualnego?

Rozmowa na temat nadużyć nie może wyglądać jak śledztwo, nie chodzi w niej o zebranie dowodów lecz o udzielenie pomocy, której pierwszym krokiem jest trudny proces ujawniania przez dziecko istnienia traumatycznych przeżyć. Najlepiej jeśli rozmowę taką przeprowadzi pedagog lub psycholog szkolny.

W czasie rozmowy należy zadbać by nastolatek czuł się bezpiecznie, ufał osobie, której przekazuje informacje i wierzył w skuteczność podejmowanych działań. W tym celu należy starannie przygotować miejsce, pomieszczenie w którym odbędzie się rozmowa. W spotkaniu nie powinny przeszkadzać inne osoby, dzwoniące telefony i żadne sytuacje zakłócające kontakt.

W rozmowie okazywać akceptację i wsparcie, stworzyć atmosferę sprzyjającą szczerej i otwartej komunikacji. Umożliwić nastolatkowi wyrażanie uczuć. Dobrej komunikacji, nawiązaniu i podtrzymaniu kontakt sprzyja wykorzystywanie umiejętności interpersonalnych:

  • aktywne słuchanie: parafrazowanie własnymi słowami myśli i uczuć drugiej osoby; parafraza, to powtórzenie własnymi słowami tego, co usłyszeliśmy, np. „Z tego co powiedziałeś rozumiem, że ta sytuacja zupełnie wytraciła cię z równowagi i nie wiedziałeś jak się zachować”,
  • używanie zrozumiałego języka, sprawdzanie zrozumienia wypowiedzi drugiej osoby,
  • unikanie krytykowania i oceniania; sytuacja ujawniania przez dziecko zdarzeń traumatycznych nie jest w żadnym wypadku dobrym momentem na naukę poprawnego słownictwa i strofowanie dziecka z uwagi na używanie przez nie niefachowego, infantylnego bądź nawet wulgarnego słownictwa,
  • okazywanie zainteresowania poprzez ton głosu, wyraz twarzy, kontakt wzrokowy, odległość w przestrzeni, postawę ciała,
  • dbanie o zgodność przekazów werbalnych i niewerbalnych; w przypadku niezgodności przekazów, inne treści komunikujemy mową (werbalnie), a inne np. mimiką i pozycją ciała (niewerbalnie); istotne jest aby pamiętać, że w przypadku niezgodności przekazów, ufamy komunikatom niewerbalnym, np. jeśli ktoś ze smutną miną twierdzi że jest szczęśliwy, uznamy że nie mówi prawdy.

W rozmowie poruszyć należy tematy z różnorodnych obszarów ważnych w życiu dorastającej osoby: relacji rówieśniczych, sytuacji rodzinnej, problemów szkolnych, sposobów spędzania czasu wolnego. Nie istnieje profil psychologiczny ani społeczny sprawcy nadużyć, potencjalnym sprawcą może być każdy.

Należy uświadomić uczniowi, że ujawnienie trudnych zdarzeń jest aktem odwagi, obroną własnych praw i służyć będzie zmianie sytuacji. Dopóki nastolatek nie uwierzy, że „z tym da się coś zrobić”, nie będzie chciał rozmawiać o traumatycznych przeżyciach.

W czasie pierwszej rozmowy nastolatek może mieć duże trudności w mówieniu o tym, że zdarzyło się coś złego. Nie należy naciskać w celu szybkiego uzyskania informacji, lecz systematycznie podejmować działania mające na celu wzbudzenie zaufania i bacznie obserwować ucznia. W sytuacji kryzysu emocjonalnego nastolatek może wyjawić swoje problemy w czasie pierwszej rozmowy, ale bardziej prawdopodobne jest, że będzie to wymagało kilku spotkań.

Może się zdarzyć, że uczeń poprosi o dochowanie całkowitej tajemnicy o zdarzeniu. Takiej obietnicy dać nie można, należy natomiast wyczerpująco poinformować ucznia o tym jakie procedury obowiązują, wyjaśnić jaki jest cel ujawnienia informacji (podać komu informacja będzie przekazana) oraz zapewnić i poinformować nastolatka o działaniach mających na celu zapewnienie mu bezpieczeństwa.

Obserwuj

Mądrzy Rodzice

archiwum at Mądrzy Rodzice
Mądrzy Rodzice to blog prowadzony przez rodziców - dla rodziców, którzy chcą rozwijać się w swoim rodzicielstwie. Bliska nam jest myśl pedagogiczna Janusza Korczaka.
Mądrzy Rodzice
Obserwuj

POLECAMY